Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011


Ἡ ἀνάστασης τοῦ υἱοῦ τῆς χήρας ἐν Ναίν.
(Λουκαν κεφ ζ’ στ. 11-15)

Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς ἐπορευετο εἰς πόλιν καλούμενην Ναἲν καὶ συνεπορευοντο αὐτω οἱ μαθηται αὐτοῦ καὶ ὄχλος πολύς.
[Καὶ εἰς τὸν κατόπιν χρόνον συνέβη νὰ πηγαίνει ὁ Ἰησοῦς εἰς κάποια πόλιν, ποὺ ἐλεγετο Ναίν. Καὶ ἐπήγαιναν μαζί του οἱ μαθηται τοῦ ,οἱ ὁποῖοι ἠσαν ἀρκετοὶ , καὶ πλῆθος λαοῦ πολύ.]


ὡς δὲ ἠγγισε τὴ πύλη τῆς πόλεως , καὶ ἰδοὺ ἐξεκομιζετο τεθνηκως υἱὸς μονογενὴς τὴ μητρι αὐτοῦ, καὶ αὐτὴ ἢν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἢν σὺν αὐτή.
[Μόλις δὲ ἐπλησιασεν εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἔβγαζαν ἔξω ἕνα πεθαμένο , ποὺ ἠτο μονάκριβος υἱὸς εἰς τὴν μητέρα του, καὶ αὐτὴ ἠτο χήρα μὴ ἔχουσα κανένα ἄλλον προστατην. Καὶ λαὸς πολὺς ἀπὸ τὴν πόλιν ἠτο μαζὶ μὲ αὐτὴν παρακολουθῶν μὲ πολλὴν συμπάθειαν τὴν κηδείαν.]

καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγνισθη ἒπ αὐτὴ καὶ εἶπεν αὐτὴ μὴ κλαῖε
[καὶ ὅταν τὴν εἶδεν ὁ Ἰησοῦς , τὴν ἐλυπηθη, καὶ βέβαιος περὶ τοῦ ὅτι μὲτ΄ὀλίγον θὰ ἀνεσταινετο, τῆς εἶπε Μὴν κλαῖς.]

καὶ προσελθων ἠψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βασταζοντες ἔστησαν , καὶ εἶπε νεανίσκε , σοὶ λέγω ἐγερθητι.
[καὶ ἀφοῦ ἐπλησιασεν, ἠγγισε τὸ φερετρον. Ἐκεῖνοι δὲ ποὺ τὸ ἐβασταζαν, ἐσταθησαν. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς . Νεανίσκε , εἰς σὲ ὁμιλῶ σηκω.]

καὶ ἀνεκαθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἠρξατο λαλειν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τὴ μητρι αὐτοῦ.
[Καὶ ὁ νεκρὸς ἀνεσηκωθη καὶ ἐκαθησε ζωντανὸς ἐπὶ τοῦ φέρετρου καὶ ἠρχισε νὰ ὁμιλῆ.Καὶ ὁ Ἰησοῦς τότε τὸν ἔδωκε εἰς τὴν μητέρα του.]


πηγη:    Καιν Διαθήκη μετ σύντομου ρμηνείας  π Π.Ν.Τρεμπελα. κδοσις δελφότης θεολογν Σωτήρ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου